Akşamcı

Seninle şöyle karşılıklı oturupta,
ağızlar dolusu kahkahalar atarak,
iki kadehi can cana tokuşturamadık….
ne yapsak olmadı,ne yapsak boş.
o ısmarlama tebessümlerimizi,
insan gülüşlerimize bir türlü yakıştıramadık…
yorgun bir kanat çırpışıydık zamanda.
çoğu zaman içimi sızlatan bir ok,
ve sen bende hep yalnızlıklarda çok… Devamını oku »

Hepinize…(Güzel ülkemin çocuklarına)

Yönsüz akıyorum iklimlere.
ama sana gelen bir yol var biliyorum…
binlerce çocukla karşılaşıyorum ,
her birini yüreğimle öpüyorum.
birini isimlendiriyorum sonra,
“oglum” gibi diyorum sessizce…
ve ben vuruluyor,
sevdalanıyorum o an hepinize…..
ne yana dönsem,
çocuk yüzlerinizle çogalıyorum.
size söylenmiş tüm yalanların,
yüreğimi kanattıgı gecelerde,
sizlere düşler umutlar büyüttügüm gözlerimle,
hepinize yana yakıla aglıyorum…..
Ömer Kalbaz.

Seni Düşününce

Seni düşününce insan,
kocaman bir bulut oluveriyor şu masmavi gökyüzünde,
insanın içine öbek öbek sevgi diye dolan…
yada;
yoruluncaya dek kanat çırpan bir turna,
şu koskoca aleme yıldızlar gibi bakan.
bir gül oluyor sevda bahçesinde,
en zor iklimlerde bile solmadan,
inadına…inadına
ben senin sevdanım diye kokan…. Devamını oku »

Ne Olurdu…

Hani sen yatırıp gözlerini ıraklara,
yüreğinde öbek,öbek sevğiler büyüterek,
hep yollara bakıyorsun ya…?
keşke gözlerinle konuştuğun o yol ben olsaydım.
varsın herkes yari için üzerinde gezilen yol oldu deseydi…
gözlerinle konuşarak hergün,
hep senle dolup,hep senle solsaydım.
alınterim ile kurulmuş soframda,
sevğini bir nimet gibi bölseydim….
sarı bir hazan mevsiminde beraberce ak düşşeydi saçlarımıza…
ve ben ey yar,
seninle yaşayıp,seninle ölseydim…!
ne olurdu…ne olurdu sanki…?