Home › Category Archives › Ömer KALBAZ

Sendendir…

Sendendir ey yar…
sendendir acılarda bile,
bu yıkılmaz,bu dimdik duruşum….
sendendir herşeye ve herkeze,
boyun egen menekşeye,yarım kalan neşeye,
karşılıksız,içten gönül yoruşum…
hergün yeniden sevdalanır,hergün yeniden açar,
yüreğimde sevda çiçekleri sana.
ve seni düşünerek bu zehir zıkkım gecelerde,
büyüterek küçücük yüreğimi sevdanla öbek,öbek,
usanmadan gönüllü çekerim,
nen varsa yana,yana…. Continue reading »

Bir Çağır

Ey dost sen yeterki bizi bir çağır.
püfür,püfür esen yelle geliriz.
de ki yüreğimde misafir kahır,
mızrapta inleyen telle geliriz…

yol oluruz yürüdüğün izinde,
baharlar dereriz sana güzünde,
gönüllü yanarız inan közünde,
hasret kaldığın o selle geliriz…. Continue reading »

Usta

Gidişinden beri iki şey değişmedi.
biri özlemin ve hasretin,
diğeriyse senin dediğin gibi,
“hayatın bize pek mutlu olma şansı vermemesi”.
sen orada nasılsın bilmem ama,
biz burada hala sen gibiyiz….
senin gibi gözyaşlarımız.
“hala dünyada aglayan her çocugun yaşlarına karışır”.
“kedilere aglar, kuşların yasını tutarız”.
yaşama ağrısı boynumuzda her zamanki gibi.
enflasyon tek haneye varıyor biliyormusun?
son anketler herkezin mutlu oldugunu söylüyor. Continue reading »

Sen…

Sen beni,
kimselerin bilmediği,
bir uçurum kıyısında bulmuştun yar….
tam tükenmişken toprağı tutan dallarım,
ve bitmişken tüm gücüm,
bir sessiz çığlık gibi karışacakken geceye,
senin ile açılıverdi tüm yollarım….
baharı bekleyen bir kardelendim.
üşürken nicedir zemheri ayazlarında,hoyrat rüzgarlarda, Continue reading »